Jong ouderverlies meemaken is een geestelijke verwonding meemaken, een trauma.

Wanneer dit op jonge leeftijd niet wordt begeleidt met de juiste aandacht en de juiste steun dan zal je hoogstwaarschijnlijk het trauma als kind zijnde hebben afgesplitst.

 

‘Trauma is niet het verlies zelf maar de opgeslagen herinnering aan dit verlies en de gevolgen ervan.’

Waarom?

Dit omdat de stress in je binnenwereld te groot en te heftig werd voor jou om te dragen. Wees gerust, het is niet erg. Het is geen ramp?. Het is mij overkomen. En door dit te lezen zal je jezelf en je omgang met jong ouderverlies beter begrijpen.

 

Wat bedoel je met afsplitsing door jong ouderverlies?

Er vindt zoals eerder gezegd een afsplitsing plaats.Deze splitsing zorgt in de gedachtewereld van het kind voor drie delen (bron: www.kaleido-scope.nl. Jong ouderverlies en trauma – Liset van Steenbrugge )

– het gezonde deel:

Wie je als kind qua persoonlijkheid, qua karakter bent. Als kind, of nu als volwassenen, als je je veilig en vertrouwd voelt dan zit je lekker in je vel en ben je jezelf, dat is wanneer je persoonlijkheid het beste tot uiting komt.

– het trauma deel:

Het traumadeel binnen in je heeft de leeftijd die jij had toen je jouw jong ouderverlies meemaakte. Dit traumadeel zoekt met regelmaat een weg naar buiten. Vooral in situaties die de gevoelens triggeren die bij dit traumadeel horen zoals bijvoorbeeld: verdriet, angst, boosheid, onveilig voelen.

– het overlevingsdeel:

In je verdere leven zorgt dit deel ervoor dat je overlevingsstrategieën ontwikkelt om op die manier de pijn van het trauma van het jong ouderverlies niet te voelen of bewust mee te maken. Dit deel heeft een zware taak en geeft hier gehoor aan op allerlei manieren: vermijden, controle willen hebben, dissociatie, besluiteloosheid, fantaseren, en de werkelijkheid omvormen in illusies die beperkende overtuigingen met zich meebrengen zoals: ‘ik heb niemand nodig’, ‘ik ben het niet waard’, die het overlevingsdeel ondersteunen.

 

 

 

Schijn bedriegt

Al snel voelt dit als een onderdeel van jezelf dat je niet meer in de gaten hebt wat nu je overlevingsdeel is of wat echt bij jouw persoonlijkheid hoort. Vanuit dit deel vorm je overlevingsstrategieën. Je hebt ze op jonge leeftijd nodig om te overleven, om je door het trauma van jong ouderverlies heen te slepen. Later in je leven kunnen overlevingsstrategieën zorgen voor een averechts effect.

‘Waarom lijkt het alsof ik mezelf tegen werk?’

Je weet niet beter en op latere leeftijd ga je wellicht vragen stellen bij de dingen (overlevingsstrategieën) die je doet.

Stof tot nadenken

Vraag jezelf af welke overlevingsstrategieën jij hebt ontwikkeld. Werken deze nog voor jou of werken ze je tegen?

Het nadeel van overlevingsstrategieën is dat deze vasthangen met het overlevingsdeel in jezelf. De onprettige gevoelens worden vermeden en zo voort het overlevingsdeel in jezelf de boventoon. Door onprettige gevoelens te vermijden kunnen ook prettige gevoelens niet worden ervaren. Het gezonde deel krijgt veel te weinig ruimte om zich te ontwikkelen en te bloeien.

‘Nu snap ik waarom ik me onwennig of met momenten zelfs angstig voel wanneer ik blij ben en geluk ervaar. Het is zo’n tweestrijd in mezelf.’

Wat kan ik doen?

Wees de ouder voor het kind in jezelf. Dat kind dat nog steeds met die nare herinneringen en die nare gevoelens geconfronteerd wordt. Troost het, geef het aandacht en liefde. Het kind in je verdient het.

Wil je over je jong ouderverlies kunnen praten met lotgenoten? Meld je aan voor de besloten Facebook-groep: 

https://www.facebook.com/groups/geluk.na.jong.ouderverlies